شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 5: خدا در فلسفه (1) | آزمون شماره 18069

A، ساختمانی در ذهن یک معمار است.

A، نهال یک بذر است که باغبان می خواهد آن را بکارد.

A، خاکستر چوبی است که قرار است در آتش انداخته شود. 

A، حرکت مژگان چشم است زمانی که پلکها حرکت می کنند.

هرجا که خوب تر و بهتر هست، خوب ترین و بهترین هم هست، پس حقیقتی هست که خوب ترین و بهترین است و او همان واقعیت الهی است.

باور خدا به زندگی معنا می دهد و ارزش های اخلاقی را به همراه می آورد؛ خدایی که مبدأ خیر و زیبایی و ناظر بر انسان باشد؛ پس باید او را باور داشت. 

نمی شود نظم و انتظامی بر جهان حاکم باشد، مگر این که موجودی جاودان و برتر از ماده در کار باشد؛ زیرا هرجا که نظمی وجود دارد، باید ناظمی هم باشد. 

انسان از حقیقت نامتناهی تصوری دارد؛ این تصور نمی تواند از خود انسان که متناهی است، باشد؛ پس از جانب وجودی نامتناهی به انسان داده شده است.