شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 11739

خلقت آسمان ها و زمين و تدبير و اداره‌ي آن توسط خداوند-...«...فنعم اجر العاملين»

خلقت آسمان ها و زمين و تدبير و اداره‌ي آن توسط خداوند-«اليس الله بكافٍ عبده»

اميدوار شدن انسان با اعتماد بر خداوند-«اليس الله بكافٍ عبده»

اميدوار شدن انسان با اعتماد بر خداوند-...«...فنعم اجر العاملين»

چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «وَ عَسیَْ اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم»

چون می‌دانند سررشتة کارها به دست خداست. _ «وَ عَسیَْ اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم»

چون می‌دانند سررشتة کارها به دست خداست. _ «اِن اَرادَنِیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ اَو اَرادَنی بِرَحمَةٍ، هَل هُنَّ مُمسِکاتُ رَحمَتِهِ قُل حَسبِیَ الله»

چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «اِن اَرادَنِیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ اَو اَرادَنی بِرَحمَةٍ، هَل هُنَّ مُمسِکاتُ رَحمَتِهِ قُل حَسبِیَ الله»

انسان با به‌کارگیری فکر و اندیشه و مشورت با دیگران بهترین راه ممکن را انتخاب کند _ اهل همت، تعقل و پشتکار باشد.

 انسان با به‌کارگیری فکر و اندیشه و مشورت با دیگران بهترین راه ممکن را انتخاب کند _ بداند ابزار و اسباب، بنا بر عدالت الهی قرار داده شده است.

 انسان نه در قلب خود، بلکه در زبان خود بر خدا توکل کند _ اهل همت، تعقل و پشتکار باشد.

 انسان نه در قلب خود، بلکه در زبان خود بر خدا توکل کند _ بداند ابزار و اسباب، بنا بر عدالت الهی قرار داده شده است.

«قُل حَسبیَ اللهُ عَلَیهِ یَتَوَکَّل المُتَوَکِّلونَ» _ «اِن اَرادَنیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ»

 «قُل حَسبیَ اللهُ عَلَیهِ یَتَوَکَّل المُتَوَکِّلونَ» _ «وَ مَن یَتوَکَّل عَلَی اللهِ فَهُوَ حَسبُهُ»

 «وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم» _ «وَ مَن یَتوَکَّل عَلَی اللهِ فَهُوَ حَسبُهُ»

«وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم» _ «اِن اَرادَنیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ»

به جای پناه بردن به دیگری با نیت خالص به خدا پناه آورند.

به جای غفلت از خدا و آخرت، به کار و تلاش در عبادت بپردازند.

به جای دعا، مسئولیت خود را انجام دهند و تنبلی نکنند.

به جای تکرار گناه، از آن بازگشته و عمل صالح انجام دهند.