شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27891

هرچه خواهندت بده مندیش از آن / داد یزدان را تو بیش از بیش دان

گر در آبی نخل یا عرجون نمود / جز ز عکس نخله‌ی بیرون نبود

نیست آسان مرگ بر جان خران / که ندارند آب جان جاودان

تا کنونش فضل بی‌روزی نداشت / گرچه گه‌گه بر تنش جوعی گماشت

آسمانش / آغوش

آغوش / نمناکش / غمناکش

نمناکش / غمناکش

آسمانش / نمناکش

شامگاهان که رؤیت دریا / نقش در نقش می‌نهفت کبود / داستانی نه تازه کرد به کار / رشته‌ای بست و رشته‌ای بگشود / رشته‌های دگر بر آب ببرد

اندر آن جایگه که فندق پیر / سایه در سایه بر زمین گسترد / چون بماند آب جوی از رفتار / شاخه‌ای خشک کرد و برگی زرد / آمدش باد و با شتاب ببرد

همچنین در گشاد و شمع افروخت / آن نگارین چربدست استاد / گوشمالی به چنگ داد و نشست / پس چراغی نهاد بر دم باد / هرچه از ما به یک عتاب ببرد

داستانی نه تازه کرد، آری / آن ز یغمای ما به ره شادان / رفت و دیگر نه بر قفاش نگاه / از خرابی ماش آبادان / دلی از ما ولی خراب ببرد