شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 2: حواس ویژه | آزمون شماره 10452

یاخته‌های مردمک با مایع زلالیه در تماس می‌باشند. 

گیرنده‌های درد در پاسخ به محرک ثابت پیام عصبی ارسال نمی‌کنند.

همه‌ی آکسون‌های عصب بینایی چشم راست به نیم‌کره‌ی چپ مخ می‌روند.

دریچه‌‌ای در کف کوچکترین استخوان گوش میانی، باعث ارتعاش مایع درون بخش حلزونی می‌شود.

با حرکت سر و لرزش دریچه بیضی، پیام عصبی تولید کرده و به مغز می‌فرستند.

این یاخته‌ها در تمام طول مجاری نیم‌دایره‌ای بخش دهلیزی گوش حضور دارند.

در مجاورت یاخته‌هایی قرار دارند که مژک‌های آن‌ها در تماس با مایع درون مجرا می باشند.

در دو سمت این یاخته‌ها زوائد رشته مانندی دیده می‌شود که در توانایی تغییر پتانسیل الکتریکی خود را دارند.

اغلب یاخته‌های سقف حفره بینی را تشکیل داده و زوائد سیتوپلاسمی آن‌ها در ارتباط با ماده مخاطی قرار می‌گیرند.

رشته‌های عصبی بلند آن‌ها با عبور از استخوان جمجمه و پرده‌های مننژ، با یاخته‌های متنوعی از پیاز بویایی سیناپس می‌دهند.

تنها به دنبال انقباض ماهیچه‌های بین دنده‌ای داخلی، امکان باز شدن کانال‌های یونی در آن‌ها و تغییر پتانسیل الکتریکی وجود دارد.

مانند یاخته‌های گیرنده چشایی در ارتباط با گروهی از یاخته‌های بافت پوششی استوانه‌ای با نام یاخته‌های پشتیبان هستند.