شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19948

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

میر من خوش می روی کاندر سر و پا می رمت / خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

تا غنچه ی خندانت دولت به که خواهد داد / ای شاخ گل رعنا از بهر که می رویی

علم در دست یک رمه رعنا / همچو شمع است پیش نابینا

سخن چون به‌سر برد شاه زمین / سیه‌پیل را خواند و کرد آفرین

سپردش بدو گفت بردارشان / از ایران به آن مرز بگزارشان

فرستادگان سپهدار چین / ز پیش جهانجوی شاه زمین

برفتند هر دو شده خاکسار / جهاندارشان رانده و کرده خوار

جانم ار مالک غم‌های محبّت گردد / من گدا گردم و نامش به دلالت برود                     گردد

فروغ ماه می‏‌‏دیدم ز بام قصر او روشن / که رو از شرم آن خورشید در دیوار می‏‌‏آورد         می‌آورد

شکر خدا که باز در این اوج بارگاه / طاووس عرش می‌شنود صیت شهپرم                     می‌شنود

شاها اگر به عرش رسانم سریر فضل / مملوک این جنابم و مسکین این درم                رسانم

اسب سرکش، هول‌آور، دوری، ستودن

اسب رام، ترسیده، آسودگی، نکوهش

اسب سرکش، ترسناک، رهایی، نکوهش

اسب رام، وحشت‌کرده، جدایی، ستودن

سر به خاک آورد امروز آن که افسر داشت دی           تن به دوزخ برد امسال آن‌که گردن بود پار

تا گشودم دیدة روشن در این ظلمت‌سرا        خرج اشک و آه شد جسم نزارم همچو شمع

عمر شیرازة گل‌های چمن ده روزه است                     خرّم آن گل که پریشان نشود دفتر او

صبر بر داغ دل سوخته باید چون شمع           لایق صحبت بزم تو شدن آسان نیست