شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16445

روز رزم ار شیر بیند تیغ آتش‌بار او / ناخن از بیمش کند در پنجه پنهان ‌گربه‌وار

تهمتن برآشفت و با طوس گفت / که رهّام را جامِ باده است جفت

شیرافکنی که در رزم گر شیر بیند او را / از پیش او گریزد چون شیر دیده روباه

خدنگ او تگرگ‌آسا به روز رزم مرگ‌آسا / به گاه ضرب گرگ‌آسا به گاه حمله شیرآیین

سخت‌‌ها سست شود در گه همدستی ما       همه همدست اگر دست به کاری بزنیم

از حسن اتّفاق ضعیفان قوی شوند       پیوسته شد چو مور به هم مار می‌شود

یکی اصل جمعیت و زندگی است           دویی تخم مرگ و پراکندگی است

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت       آری به اتفاق جهان می‌توان گرفت

حفظ ادب اندر معاملت از تعظیم مطلوب حاصل آید اندر دل، و تعظیم حق و شعایر وی از تقوی است.

هر که به بی‌حرمتی تعظیمِ شواهدِ حق به زیر پای آرد وی را اندر طریقت متصوّفه هیچ نصیبی نیست.

به هیچ حال سُکْر و غلبه، طالب را از حفظ آداب مانع نباشد؛ ادب ایشان را عادت بود و عادت قرین طبیعت.

پس به تکلّف و بی تکلف، تا شخص ایشان بر جای باشد، در کل احوال آداب متابعت بر ایشان جاری است.

و بوی باغچه را باد، روی فرش فراغت نثار حاشیه صاف زندگی می‌کرد.

قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه اشکال/ و عشق، تنها عشق، تو را به گرمی یک سیب می‌کُند مأنوس.

کدام قلّه، کدام اوج، / مگر تمامی این راه‌های پیچاپیچ/ در آن دهان سرد مکنده/ به نقطه تلاقی و پایان نمی‌رسند؟

غبار عادت پیوسته در مسیر تماشاست/ همیشه با نفس تازه راه باید رفت.