شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 8521

دلیل نامیدن سبک این دوره با عنوان عراقی این است که بعد از مغول کانون‌های فرهنگی از خراسان به عراق منتقل شد.

لفظ در شعر این عصر، پاکیزه، نرم و دلنشین و معنا ‌برتر،‌ انسانی و آسمانی است و بیشتر شاعران به حاکمان بی‌توجه‌اند.

وضعیت زبان و ادبیات فارسی در این دوره مثل بسیاری از دانش‌های دیگر با دوره‌های گذشته متفاوت بود و به نوعی رو به سستی و نابه‌سامانی نهاد.

در این دوره قالب غزل به عنوان زبان دل و عشق گسترش یافت؛ البته قصیده نیز میدان فراخی برای ظهور عاطفه، اخلاق و عرفان پدید آورد.

الف، ت

ب، ث

ت، ث

الف، پ

عبادت به‌جز خدمت خلق نیست / به تسبیح و سجّاده و دلق نیست

هنرور چنین زندگانی کند/ جفا بیند و مهربانی کند

مکن تکیه بر ملک و جاه و حشم / که پیش از تو بوده است و بعد از تو هم

گر به دست افتد چو ماه نو لب نانی مرا / خلق از انگشت اشارت تیربارانم کنند