شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16068

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

میر من خوش می روی کاندر سر و پا می رمت / خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

تا غنچه ی خندانت دولت به که خواهد داد / ای شاخ گل رعنا از بهر که می رویی

علم در دست یک رمه رعنا / همچو شمع است پیش نابینا

گر انگشتی زدی بر بینی آن ماه / ملک را یک به یک کردندی آگاه

چو خامه هرکه حدیث دل آورد به زبان / طمع مدار که سر بر سر زبان نکند

به اشک خود از گوهر جان پاک / فروشویم آلودگی‌های خاک

دیدی که خون ناحق پروانه، شمع را / چندان امان نداد که شب را سحر کند

قلم به طالع میمون و بخت بد رفته است اگر تو خشمگنی ای پسر و گر خشنود (ربط)

کُشَد تیر پیکار و تیغ ستم به یک بار و بوی دهن دم به دم (ربط)

ای نور چشم مستان در عین انتظارم    چنگی حزین و جامی بنواز یا بگردان (ربط)

میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق   ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست (عطف)

مفعول _ مفعول

مفعول _ متمّم

متمّم _ مفعول

متمّم _ متمّم