شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12123

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

 مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن 

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن 

مفتعلن فاعلات مفتعلن فع
 

عشق چو باشد کم نشود جان / دور مبادا سایه جانان

پاک شو از خویش و همه خاک شو / تا که ز خاک تو بروید گیا

ناصح من کژ نهاد و برد ز راهم / شرط امینی و مستشار نه این بود

سرو اگر سرکشید در قد تو کی رسید / نرگس اگر چشم داشت هیچ ندید او تو را

وین عشق تو در من آفریدستند / هرگز نرود ز زعفران زردی

چون دید که شمع جمع عشقم / اندوه تو در گدازم آورد

ندهد عاشق تو دل به کسی / به کسی چون دهد خلیفه خراج

آنان که بر جمال تو بگشاده‌اند چشم / یوسف به چشم همت ایشان جمیل نیست

دیدم دل خاص و عام بردی              من نیز دلاوری نمودم

 گفتم که نریزم آب رخ زین بیش         بر خاک درت که خون من خوردی

خون شد دل من ندیده کامی            الا که برفت نام با ننگ

پایت بگذار تا ببوسم            چون دست نمی‌رسد به آغوش

بر آتش عشقت آب تدبیر/ چندان که زدیم باز ننشست

خود کردن و جرم دوستان دیدن/ رسمی است که در جهان تو آوردی

یک روز به بندگی قبولم کن/ روز دگرم ببین که سلطانم

من نیز به خدمتت کمر بندم/ باش که غلام خویشتن خوانی