شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9464

چه زیبا بود ناز دلبر ما/ جهانی کشته آمد بر سر او

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد/ هم‌چنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت/ به غمزه مسأله‌آموز صد مدرس شد

چو نان خورده شد هر یکی را سه جام/ بدادند و گشتند زان شادکام

حمله دیگر ز بسیارش قلیل / گفته آید شرح یک عضوی ز پیل                           

شمس تبریزی فرو کن سر از این قصر بلند / تا بقایی دیده آید در جهان فانی‌ای

سوی کشنده آید کشته چنانک زود / خون از بدن به شیشه حجام می‌رود

فرو میرد شبش شمع چهارم / به روزش کشته آید شمع انجم

خفتگان خاک همچون سبزه از گل سر زنند             از فضایت گر وزد بر عرصه گیتی صبا

نمانده بس که برآرد ز خاک چرخ بلند                    که را به خاک بیفکند و خاکسار آورد

این شعله که بهر من دل افروخته است                   روید چو گیاه بعد مرگ از گل مست

گم نخواهد گشت در خاک این گرامی تخم پاک          سبز خواهد کرد دهقان عاقبت این دانه را