شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 1293

سبک عراقی از اوایل قرن هفتم تا اواخر قرن دهم به مدت ۳۰۰ سال، سبک غالب متون ادب فارسی بود.

دلیل نامگذاری سبک این دوره به عراقی این است که بعد از حملۀ مغول، کانون‌های فرهنگی از خراسان به عراق عجم منتقل شد.

به علت کشته و یا متواری شدن دانشمندان و ادیبان، وضعیت زبان و ادبیات فارسی دچار سستی و نابسامانی گردید.

در حوزه‌های ری، فارس، همدان و اطراف آن ها آثار ارزشمندی پدید آمد و زمینه‌هایی برای تغییر سبک از خراسانی به عراقی ایجاد شد.

کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی بود.

تاریخ‌نویسی ادامه یافت.

ادبیات رونقی تازه و بنیادی گرفت.

در زمان بایسنقر میرزا، قرآن کریم و شاهنامه به خط خوش نگاشته شد.