شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 31015

UU-U-UU-UU-U-UU-

U-U-UU--U-U-UU--

UU--UU--UU--U--

U--U--U--U--U--

ما درس سحر در ره می‌خانه نهادیم / محصول دعا در ره‌ جانانه نهادیم

بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد / باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد

گفت پیرم مرا جوان گردان / عجز و ضعف از نهاد من بستان

هر که او ارزان خَرَد ارزان دهد / گوهری طفلی به قرصی نان دهد

صبرم ز روی دوست میسر نمی‌شود / دانی طریق چیست تحمل ز خوی دوست

آه که جست آتشی خانه دل درگرفت / دود گرفت آسمان آتش من یافت باد

سرو درآید ز پای گر تو بجنبی ز جای / ماه بیفتد به زیر گر تو برآیی به بام

به دو چشم من ز چشمش چه پیام‌هاست هر دم / که دو چشم از پیالش خوش و پر خمار بادا

ناله سعدی به چه دانی خوش است / بوی خوش آید چو بسوزد عبیر

همچو کتابی است جهان جامع احکام نهان/ جان تو سردفتر آن فهم کن این مسئله را

در بصرم سفته شده است آفتاب/ ز آن که مرا دیده شد الماس‌دان

گر موی من چون شیر شد از شوق مردن پیر شد/ من آردم گندم نِیَم چون آمدم در آسیا