شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10149

رُخش چون خرمن گل از لطافت / لبش چون غنچه از کوچک‌دهانی

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی / تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

گر به کف مانند گل مشت زری می‌داشتم / در بغل چون غنچه گلبرگ تری می‌داشتم

به جان می‌ماند از پاکی لب دلبر که من دارم / به مه می‌ماند از خوبی، رخ جانان که من دیدم

که نیم کوهم ز صبر و حلم و داد / کوه را چون در رباید تندباد

نه تلخ است صبری که بر یاد اوست / که تلخی شکر باشد از دست دوست

رنگین‌سخنان در سخن خویش نهانند / از نکهت خود نیست به هر حال جدا گل

بکوش اندر بهار زندگانی /  که شد پیرایه پیری جوانی

نکرد آتش شوق درون قلم ظاهر / مگر ز شوق قلم دود رفته بیرون است

فراز سرو بن بنشسته قمری / به‌ سان موذنی بر بام مأذن

کسی که چاه ملامت به راه می‌کندی / به ریسمان خود اکنون فتاده در چه ماست

ز ناز شربت کوثر نمی‌چشیدم، آه / به آتش دل داغ جگر چه کار مرا