شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17382

چشم بگشای و به خود باز آی، هان/ که تویی نیز از شمار زندگان

اندکی آسوده شو بخرام شاد/ چند خواهی عمر را بر باد داد

مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام/ خیر مقدم چه خبر دوست کجا یار کدام

ای دریغا روزگارم شد سیاه/ آه از این عشق قَوی پی آه! آه!

من بیابانی به پیش اندر گرفته کاندرو / از نهیب دیو دل خوناب گشتی هر زمان

زان درازی راه با دل گفتمی هر ساعتی / کاین بیابان را مگر پیدا نخواهد بد کران

اندر این اندیشه بودم کز کنار شهر بست / بانگ آب هیرمند آمد به گوشم ناگهان

شاد باش و دیر باش و دیر مان و دیر زی / کام جوی و کام یاب و کام خواه و کام ران

اینم قبول بس که بمیرم برآستان / تا نسبتم کنند که خدمتگزار اوست

ز مشتی خاک ما را آفریدی / چگونه شکر این نعمت گزاریم

دیده بینای مطلق در میان خلق و حق / از همه خلقش گزید و بر همه فرمان‌گزار

 سزای خدمت شایسته است لطف، چه منّت / ز خدمتم خجل و حقگزار خدمت خویشم