شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13199

عراقی-خراسانی

خراسانی-عراقی

خراسانی-خراسانی

عراقی-عراقی

شش

سه

چهار

پنج

نثر فنّی کم‌کم در قرن هفتم ضعیف می‌شود و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران، رونق می‌گیرد.

تاریخ‌نویسی در قرن هفتم و هشتم، به اسلوب فنّی رواج می‌یابد.‌

در دوره تیموری و مغول حاشیه‌نویسی‌های متعددی به نثر ساده بر تاریخ‌های قدیم انجام گرفت که می‌توان آن‌ها را نمونه‌هایی از نثر ساده فصیح و بلیغ دانست.

به وجود آمدن سستی و ضعف در ساخت دستوری جملات، از ویژگی‌های زبانی نثر در این دوره است.

یاد باد آن‌که ز چشم خوش و لعل لب تو / نقل مجلس همه بادام و شکر بود مرا

می به می‌پرستان آر باده سوی مستان ‌آر / خیز و در شبستان آر ماه نیمروزی را

ابر چشمم چو شود سیل‌فشان از لاله / کوه در دوش کشد جامه بارانی را

کس نشناسد همی که کوشش او چون؟ / خلق نداند همی که بخشش او چند؟

نظامی نیست دنیا را دلا از عهد او مگسل / منه بر کار دنیا دل که دنیا بی‌ثبات آمد (بی‌اعتباری دنیا)

وان میسّر شود به کوشش و رنج / که قضا بخشد و قَدَر خواهد (اعتقاد به قضا و قدر)

دل، آینه صورت غیب است ولیکن / شرط است که بر آینه زنگار نباشد (توجه به صفا و پالایش درون)

کار ما عشق است و آن‌گه عقل سعیی می‌کند / عقل را باری چه کار اندر میان ما مپرس (برتری عقل بر عشق)