شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

با توجه به قلمرو ادبی ابیات زیر، آرایه کدام بیت نادرست است؟

حریص را نکند نعمت دو عالم سیر/ همیشه آتش سوزنده اشتها دارد (تشخیص-تلمیح)

شب ظلمت و بیابان به کجا توان رسیدن/ مگر آنکه شمع رویت به رهم چراغ دارد (تشبیه-تناسب)

سزدم چو ابر بهمن که برین چمن بگریم/ طربآشیان بلبل بنگر که زاغ دارد (تناسب-تشخیص)

سر ما فرو نیاید به کمان ابروی کس/ که درون گوشهگیران ز جهان فراغ دارد (مجاز-کنایه)

نوع قلمرو در کدام گزینه به‌درستی انتخاب شده است؟

«خردمند بدین معانی التفات ننماید و دل در طلب جاه فانی نبندد و روی به کسب خیر باقی آرد؛ زیرا که جاه و عمر دنیا ناپایدار است و اگر از مال چیزی به‌دست آید هم بر لب گور بباید گذاشت تا سگان دندان تیز کرده در وی افتند.»

دل در طلب چیزی نبستن: کنایه از عدم دلبستگی به چیزی (قلمرو زبانی)

سگان دندان تیز کرده: ترکیب وصفی (قلمرو ادبی)

خردمند: واژه‌ای فارسی با ساختمان وندی (قلمرو زبانی)

جملات متن، کوتاه و دارای ایجاز هستند. (قلمرو فکری)

پیام مقابل کدام گزینه درست است؟

دروغ گفتن به ضربت لازم ماند که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بماند. (ماندگاری اثر جراحت)

هر که در پیش سخن خردمندان افتد تا مایه فضلش بدانند مایه جهلش بشناسند. (وجوب خاموشی و به‌جا سخن گفتن نزد دانایان)

به گرسنگی مردن بِه که حاجت پیش کسی بردن. (ترغیب به گرسنگی کشیدن)

برادر که در بند خویش است،‌ نه برادر نه خویش است. (لزوم کمک به زندانیان)

با توجه به متن زیر، کدام گزینه نادرست است؟

«چون بشناختم که آدمی، شریف‌تر خلایق است و قدر ایام خویش نمی‌داند، در شگفت افتادم و چون نیک بنگریستم، دریافتم که مانع آن، راحت اندک و نیاز حقیر است که مردمان بدان مبتلا گشته‌اند.»

متن از کتاب کلیله و دمنه است و کاربرد واژگان کهن در آن مشهود است.

در این متن، راحتی گذرا و نیازهای کم‌اهمیت انسان موجب غفلت انسان بیان شده است.

بیش‌تر جمله‌ها در این متن کوتاه و قابل فهم هستند.

از نکات ادبی متن می‌توان به آرایه‌های تشبیه و تضاد اشاره داشت.