شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18825

خاک این باغ به خوناب جگر آغشته است         برگ گل آینه روی خزان است این‌جا

ز فیض خاکساری دانه نخل پایداری شد           تو گر از پا درآیی شهسواری می‌شود پیدا

 افتادگی آموز اگر طالب فیضی      هرگز نخورد آب زمینی که بلند است

 شبنم به آفتاب رسید از فروتنی       افتاده شو مگر تو هم از خاک بر شوی

شمع من روز نیامد که شبم بفروزی                                                   جان من وقت نیامد که به تن بازآیی

سعدی نتوان به هیچ کشتن                                                           الا به فراق روی احباب

بنال بلبل اگر با منت سر یاری است                                                 که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه                                                  نامهربان من تو که مهمان نیامدی

در آب دید مگر سرو، عکس قامت تو / که جا همیشه لب آب و آب‌دان گیرد (حسن تعلیل- واج‌آرایی)

شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق / خلقی اندر طلبت غرقۀ دریای غمند (تشبیه- مجاز)

جمله پشت دست می‌خایند از او / هست هرجا عالمی و عاقلی (استعاره- جناس)

صائب ز لبت گوهر شهوار نریزد / چندی چو صدف تا نکنی مهر، دهان را (مراعات‌نظیر- استعاره)