شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 1189

دل می‌‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را/ دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم/ که پیش چشم بیمارت بمیرم

عمری است تا من در طلب هر روز گامی می‌‌زنم/ دست شفاعت هر زمان در نیک‌نامی می‌‌زنم

شراب تلخ می‌‌خواهم که مردافکن بود زورش/ که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را / برون کن ز سر باد و خیره‌سری را

عشق‌هایی کز پی رنگی بود / عشق نبود عاقبت ننگی بود

دلم پر شعله گردان سینه پر دود / زبانم کن به گفتن آتش‌آلود

مسلمانان مرا وقتی دلی بود / که با او گفتمی گر مشکلی بود

گفتم تو ما را دیده‌ای وز حال ما پرسیده‌ای=گف تم تُ ما / را دی دِ‌ ای / وز حا لِ ما / پر سی دِ ای 

ز دستم بر نمی‌خیزد که انصاف از تو بستانم= ز دس تم بر / نِ می خی زد / کِ اِن صا فز / تُ بس تا نم

سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت= س لا مت / را نِ می / خا هن د پا / سخ گفت

خستگانت را شکیبایی نماند =خس تِ گا نت / را شَ کی با / یی نَ ماند

حلال است رفتن به صحرا ولیک

آن که بمیرد به سر کوی یار

که دست صبر برپیچید و بشکست

آه اگر چون کمرم دست رسیدی به میانت