شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 5248

دولتشاه سمرقندی، ‌تذکره دولتشاه را به تشویق امیرعلی ‌شیرنوایی در شرح احوال بیش از صد تن از عارفان ایرانی از آغاز تا زمان مؤلّف نوشت.

شاه نعمت‌الله ولی در تصوّف و طریقت مقامی بلند داشته و سرسلسله صوفیان نعمت‌اللهی به‌شمار می‌رود. دیوان شعر او مضامین عرفانی دارد.

پس از مرگ تیمور، شاهرخ با علاقه‌ای که به هنر و فرهنگ اسلامی پیدا کرده بود، از هنرمندان خوش‌نویس، نقّاش و شاعر حمایت نمود.

در این دوره ادبیات رونقی تازه گرفت و کتاب‌های ارزشمندی نوشته شده هر چند این رونق بنیادی نبود و کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی و ادبیات نیز تقلیدی و فاقد نوآوری بود.

حمدالله مستوفی از مورخان مشهور ایران و نویسنده کتاب تاریخ گزیده است. این کتاب تاریخ پیامبران، خلفای چهارگانه، خلفای بنی‌عباس و تاریخ ایران را تا سال 830 ه_ . ق. دربرمی‌گیرد.

عبید زاکانی شاعر خوش‌ذوق و آگاهی است که نکته‌یابی و انتقاد‌های ظریف اجتماعی او معروف است. شاعری که ناملایمات اوضاع آشفته روزگار خود را بر‌نمی‌تافت و تزویر حاکمان را در آثارش به تصویر می‌کشید. 

حافظ از شاعران سرآمد قرن هشتم است. لحن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است و شعرش به قول خود او «همه بیت‌الغزل معرفت» است.

ابن‌یمین شاعر عصر سربداران، مردی دهقان‌پیشه بود. وی در شعر خود قناعت‌پیشگی و بی‌اعتباری دنیا را مورد تأکید قرار می‌دهد.

پنج

دو

سه

چهار