شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10203

ابلیس پرتلیس یکبار گرد او طواف میکرد و بدان یک چشم،اعورانه بدو در می نگریست

ابلیس با خود گفت: "اگر ما را آفتی رسد از این شخص از این موضع تواند بود                 

ابلیس را چون در دل آدم بار ندادند مردود همۀ جهان گشت 

چون کار دل به این کمال رسید،گوهری بود در خزانۀ غیب که آن را از نظر خازنان پنهان داشته بود 

به رنگ خویش کنندت بدان نبینی آن / که زر به صحبت سیماب سیم گونه شود 

در خون نشست غنچه،که شد همنشین خار  / گردان فراخت سرو،ز برچیده دامنی 

صحبت نیکان،بدان زا چون توان کرد نیک؟ / تلخی از بادام نتوانست بیرون برد قند 

صحبت نیکان طلب کن در جهان / با بدان منشین که گردی بد بدان 

گر برود جان ما در طلب وصل دوست / حیف نباشد که دوست، دوست‌تر از جان ماست

خاطرش باز آمد و دل ماند در بندش مرا / خاطر او باد با جا، گر دل من ماند ماند

این که با ما ستمت کم نشود باکی نیست / کوشش ما همه این است که افزون نشود

بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت / سر خمّ می سلامت، شکند اگر سبویی

بتان پرستنده با تاج زر / همه نامداران به زرّین‌کمر

دیده گریان مگر بر جگر آبی زند؟ / کاتش سودای او در دل شیدا گرفت

می‌ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت / خوش بگذران و بشنو از این پیر منحنی

رو پی کار جهان گیر و جهان گیر جهان / که جهان گذران با تو به جان در گذر است