شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی)

کدام گزینه توصیف نادرستی از سبک شعر یا نثر عراقی است؟

نیاز به آرامش و توجه به امور اخروی بعد از حمله مغول، باعث رواج بیشتر تصوف شد.

داخل شدن لغات قبایل ترک و مغول به نثر فارسی که در دوره ایلخانان مغول بیشتر نمود یافت.

علی رغم رواج اسلوب ساده تاریخ نویسی در قرن هشتم، نمونه هایی به نثر پیچیده نیز در این دوره یافت می شود.

فراگیری زبان عربی به سبک قدیم، حتی بعد از سقوط بغدا به دست هلاکو نیز ادامه داشت.

کدام گزینه دربارۀ نثر در سبک عراقی نادرست است؟

نثر فنی در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

ملاحسین واعظ کاشفی، کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و آن را «انوار سهیلی» نامید.

هر چند در این دوران سادگی نثر همه‌جا یکسان نیست، نثر ساده (این) دوره را می‌توان فصیح و بلیغ دانست.

سلطان حسین بایقرا و امیر علی‌شیر نوایی در حوزه ادبی هرات ترکی‌گویی و ترکی‌نویسی را تشویق می‌کردند. امیر علی‌شیر نوایی «محاکمه ‌اللغتین» را به ترکی نوشت.

در هر گزینه به‌جز گزینۀ … یکی از مضامین رایج در شعر سبک عراقی قابل دریافت است.

کجا شدند بزرگان نامور امروز / نشانشان به جهان در، نه نام نی اثر است

بنشین بر آستان رضا چون به هیچ باب / ما را درون پردۀ تقدیر بار نیست

قامتش خواهم که باشد سال و مه در چشم من / زانکه نیکوتر بود سرو سهی در جویبار

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

کدام بیت دارای یکی از ویژگی‌های سبک عراقی است؟

عشق او باز اندر آوردم به بند / کوشش بسیار نامد سودمند

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش / این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

همی برخروشید و فریاد خواند / جهان را سراسر سوی داد خواند

ز گیتی مر او را ستایش کنید / شب و روز او را نیایش کنید