شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19016

سه

یک

چهار

دو

 خیمه انس مزن بر در این کهنه رباط          که اساسش همه بی‌موقع و بی‌بنیاد است

 چه باید نازش و نالش بر اقبالی و ادباری               که تا بر هم زنی دیده، نه این بینی نه آن بینی

 ساغر لبریز می‌ریزد ز دست رعشه‌دار             در جوانی‌ها تمتّع از جهان باید گرفت

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است          چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند

شمع من روز نیامد که شبم بفروزی                                                   جان من وقت نیامد که به تن بازآیی

سعدی نتوان به هیچ کشتن                                                           الا به فراق روی احباب

بنال بلبل اگر با منت سر یاری است                                                 که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه                                                  نامهربان من تو که مهمان نیامدی

ز خود برآمدگان رستگار می‌باشند                                ز دار و گیر جهان برکنار می‌باشند

جهان ویران کند گر خود بنای تخت جمشید است          برو تاریخ این دیر کهن از یادگاران پرس

ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد               مر آن را رنگرز هر لحظه در رنگ دگر دارد

بر قرار موج دریا نقش حزمت گر کشند                      موج دریا جاودان چون کوه ماند استوار

 یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش                         می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش 

هرکس به زبانی صفت حمد تو گوید                                بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه

 ما را سر باغ و بوستان نیست                                       هر جا که تویی تفرج آن‌جاست

 نالیدن بلبل ز نو آموزی عشق است                                 هرگز نشنیدیم ز پروانه صدایی