شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 1367

همه ارکان چو لباس آمد و صنعش چو بدن / چند مغرور لباسی بدن انسان بین

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش

گر بزند بی‌گناه عادت بخت منست / ور بنوازد به لطف غایت احسان اوست

 سعدیا گر نکند یاد تو آن ماه مرنج /  ما که باشیم که اندیشه ما نیز  کنند

بار غمت می‌کشم وز همه عالم خوشم / گر نکند التفات یا نکند احترام

مرا که با تو سخن گویم و سخن شنوم / نه گوش فهم بمانَد، نه هوش استفهام

روزگاری است که سودازده روی توام / خوابگه نیست مگر خاک سر کوی توام

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش / که بد به خاطر امیدوار ما نرسد

هر دو بیت آرایه جناس دارند.

هیچ یک آرایه جناس ندارند.

بیت اول آرایه جناس دارد ولی بیت دوم ندارد.

بیت اول آرایه جناس ندارد ولی بیت دوم دارد.

به چمن روی نهی سرو و سمن می‌سوزند / برفروزی همه اطفال چمن می‌سوزند

بدانگه که خیزد خروش خروس / ز درگاه برخاست آوای کوس

ور به سنگ از صحبت خویشم برانی عاقبت / خود دلت بر من ببخشاید که آخر سنگ نیست

جان بی جمال جانان میل جهان ندارد / هر کس که این ندارد حقا که آن ندارد

ز یاران کینه هرگز در دل یاران نمیماند / به روی آب جای قطره باران نمیماند

فرو کوفت طبل شتر ساروان / به منزل رسید اول کاروان

به ره خفتگان تا برآرند سر / نبینند ره رفتگان را اثر

دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم