شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 20645

آبدان گشت نیلگون رخسار / وآسمان گشت سیم‌گون سیما

هر روز مرا عشق نگاری به سرآید / در باز کند ناگه و گستاخ درآید

از فراوان گل که بر شاخ درختان بشکفد / راست پنداری درختان گوهر آوردند بار

گر شدیم از باده بدنام جهان تدبیر چیست / هم‌چنین رفته است در عهد ازل تقدیر ما

کیومرث شد بر جهان کدخدای / نخستین به کوه اندرون ساخت جای

بپوشید تن را به چرم پلنگ / که جوشن نبود و نه آیین جنگ

بیاموختشان رشتن و تافتن / به تار اندرون پود را بافتن

ستاره بر او بر شگفتی نمود / به خاک اندرون روشنایی فزود

گل بخندید و باغ شد پدرام / ای خوشا این جهان، بدین هنگام (غلبه روح شادی و خوش‌باشی)

سکوت معنویان را بیا و کار بساز / لباس مدعیان را بسوز و دور انداز (ورود اصطلاحات عرفانی)

مهتری گر به کام شیر در است / شو خطر کن ز کام شیر بجوی (استفاده از دو نشانه برای یک متمم)

اگر تیغ بودی کنون پیش من / سرش کندمی چون ترنجی ز تن (حاکمیت روح حماسی)