شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10402

از این باره گفتار بسیار گشت/  دل مردم خفته بیدار گشت

چنین گفت کز مرگ خود چاره نیست/مرا بر دل اندیشه زین باره نیست 

شبی دیرباز و بیابان دراز/نیازم بدان بارۀ راهبر

از این باره من پیش گفتن سخن/ اگر بازیابی بخیلی نکن

ز چشم خلق فتادم هنوز و ممکن نیست/که چشم شوخ من از عاشقی حذر گیرد

عاشقی پیداست از زاری دل/نیست بیماری چو بیماری دل 

ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست/هرچه آغاز ندارد نپذیرد انجام

در خلق را گل بر اندوده ام/ در این در بدین دولت آسوده ام

اتفاق دوستان با هم دعای جوشن است / سختی از دوران نبیند دانه تا در خرمن است

یک دسته گل دماغ پرور / از خرمن صد گیاه بهتر

 بسان قطره می‌مانم که با جمع تو سیلم من / مسیرم پیچ و خم دارد که دریایش تو می‌فهمی

دو دست با هم اگر یک دل اند در همه کار / هزار طعنه‌ دشمن به نیم جو نخرند

در آتش زوال بود نعل رنگ و بو / زنهار دل به غنچه این بوستان مبند

این‌که گویند که بر آب نهاده‌ست جهان / مشنو ای خواجه که تا درنگری بر باد است

زبان شمع به صد آب و تاب می‌گوید / که مدّ عمر، سبک سیر از زبان گردد

ای شرر، از همرهان غافل مباش / فرصت ما نیز باری بیش  نیست