شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 748

 هیچ دانی کز چه باشد عزّت آزادگان؟/ از سر خوان لئیمان دست کوته کردن است

بر سر کوی قناعت گوشه‌ای باید گرفت/ نیم نانی می‌رسد تا نیم جانی در تن است

گویند کسان بهشت با حور خوش است/ من می‌گویم که آب انگور خوش است

 این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار/ کآواز دهل شنیدن از دور خوش است

 از آن انگشت نمای روزگارم/ که دور افتاده از یار و دیارم

 ندونم قصد جان کردن به ناحق/ به جز بر سر زدن چاره ندارم

بی روی تو خورشید جهان‌سوز مباد/ هم بی تو چراغ عالم‌افروز مباد

 با وصل تو کس چو من بدآموز مباد/ روزی که تو را نبینم آن روز مباد

تیموریان تقریباً از نیمه اول قرن نهم تا اواخر قرن دهم در ایران حکومت کردند.

برخلاف گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی ادامه نیافت.

معروف‌ترین شاعر این قرن، مثنوی‌هایی به پیروی از نظامی سرود که تحفه الاحرار یکی از آنهاست.

دولتشاه سمرقندی از نویسندگان این قرن است که در تذکرۀ دولتشاه، شرح احوال بیش از صد تن از مورّخان ایرانی را نوشته است.

مثنوی‌سرایی

غزل‌سرایی

قصیده‌سرایی

قطعه‌سرایی

سه-هفت

پنج-پنج

هفت-سه

شش-چهار

الف-ب

ب-پ

پ-ت

الف-ث