شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 385

دل او در پرده‌های گمراهی نهان و حق از او روی‌گردان.

تلمیذ بی‌ارادت عاشق بی‌زر است و روندۀ بی‌معرفت، مرغ بی‌پر.

چون بدانجا رسیدم رفیق شفیق از در داخل شد.

این، دلق موسی است مرقع و آن ریش فرعون است مرصّع.

شیطان با مخلصان برنمیآید و سلطان با مفلسان

اگر رفتی بردی و گر خفتی مردی

خانه دوستان بروب و در دشمنان مکوب

عابدان جزای طاعت خواهند و بازرگانان بهای بضاعت

هر چه در دل فرود آید در دیده نکو نماید.

قدمی در راه خدا ننهند و درمی بی منّ و اذی ندهند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

چه جای ملامت است که در دیدۀ من شایسته کرامت است

چون از عقد نماز فارغ گشت، گفتم این چه حال است؟ خار در دیده شکسته و جای نماز به خون چشم رنگین گشته

قادر است بی احتیال. قیوم است بی کشتن حال. در ملک ایمن از زوال. در ذات و نعمت متعال

ملکا! آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بر گرفت، از سنگ میوه رُست

الهی! نه دیدار تو را بهاست و نه رهی را صحبت سزاست

به نانهاده دست نرسد و نهاده هر کجا هست برسد

رزق اگرچه مقسوم است به اسباب حصول و بلا اگرچه مقدور از ابواب دخول

دفتر از گفته‌های پریشان بشویم و مِن‌بعد پریشان نگویم

میان به خدمت آزادگان بسته و بر در دل‌ها نشسته