شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 25111

صد تیغ جفا بر سر و تن دید یکی چوب/تا شد تهی از خویش و نی اش نام نهادند

طلب نمی کنی از من سخن جفا اینجاست/و گرنه با تو چه بحث است در سخندانی

سعدیا گر چه سخندان و مصالح گویی/به عمل کار برآید به سخندانی نیست

بر حدیث من و حسن تو نیفزاید کس/حد همین است سخندانی و زیبایی را

ای صبحدم ببین که کجا می‌فرستمت / نزدیک آفتاب وفا می‌فرستمت

تخم وفاست دانه دل چون به دست توست / خواهی به زیر خاک کن و خواه زیر آب

ز میان برآر دستی مگر از میانجی تو / به کران برد زمانه غم بیکران ما را

بهار تازه بر او فر خجسته باد و بی او / زمانه را و جهان را بهار تازه مباد