شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 10280

وجود ردیف‌های کوتاه و خوش‌آهنگ در شعر

به کار بستن تلمیحات رایج نه تلمیحات غریب و نادر در مضمون‌سازی

قالب مسلّط، به ظاهر غزل است.

شاعر سبک هندی در حقیقت تک‌بیت‌گو است.

دنیا به اهل خویش ترحم نمی‌کند / آتش امان نمی‌دهد آتش‌پرست را 

وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را / ساقی بیار آن جام می مطرب بزن آن ساز را

درد هرکس را که بینی در حقیقت چاره دارد / من ز عشقت با همه دردی که دارم ناگزیرم 

جز سر زلف پریشانت نمی‌بینم کسی / کاو به خاطر آورد خاطر پریشان تو را

گر ز کمان ابرویت عقل سپر بیفکند / عیب مکن که در جهان کس نکشد کمان تو

گر نه از فتنه ایّام خبر دارد صبح / از چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح

هر کجا غم نیست، آنجا زندگانی مشکل است / زین سبب آدم به تعجیل از بهشت آمد برون

نگشته‌است دوتا پشتم از کهنسالی / که قد ز بار گنه چون کمان خمیده مرا