شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 27405

تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا/ سوز عشقت ننشاند ز جگر جوش مرا

هر کسی را غم خویش است و دل سعدی را/ همه وقتی غم آن تا چه کند با غم دوست

بوی گل و بانگ مرغ برخاست/ هنگام نشاط و روز صحراست

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی/ چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

سامانی - غزنوی و سلجوقی - سامانی - سامانی - غزنوی و سلجوقی

سامانی - سامانی - غزنوی و سلجوقی - سامانی - غزنوی و سلجوقی

غزنوی و سلجوقی - سامانی - سامانی - غزنوی و سلجوقی - سامانی

سامانی - غزنوی و سلجوقی - غزنوی و سلجوقی- سامانی - غزنوی و سلجوقی

تا تو فرمان میدهی من بندۀ خدمت گزارم/ تا تو عاشق می‌کشی من عاشق منّتپذیرم

گر تیغ برکشد که محبان همیزنم/ اول کسی که لاف محبت زند منم

ما را که می صافی است، هر لحظه جنون باید/ هر لحظه که در عشقت، صد بار جنون آید

بحر زمین کان شد و او گوهرش/ برد سپهر از پی تاج سرش 

اگر مرا تو ندانی بپرس از شب تاری / شب است محرم عاشق گواه ناله و زاری

چه روح‌ها که فزایی چه حلق‌ها که ربایی / چو ماه غیب نمایی ز پرده‌های نهانی

چو شیر و چون شکر بادا همیشه / چو صهبا و چو حلوا این عروسی

روح تویی نوح تویی فاتح و مفتوح تویی / سینه‌ی مشروح تویی بر در اسرار مرا