شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 928

در عشق درد خود را هرگز کران نبینی / زیرا که عشق جانان دریای بی کران است 

 پایم ز دست واقعه در قیر غم گذشت / کارم ز جور حادثه از دست درگذشت

زان می پیچم که تاج را چندین / زلف تو کمندوار می پیچد 

از می عشقت چنان مستم که نيست / تا قیامت روی هشیاری مرا

بنشاند به ملکت ملکی بنده بد را / بخرید به گوهر کرمش بی‌گهری را

 مالیده رو و سینه در آن قبله‌گاه حق / در خانه خدا شده قدکان آمنا

هر نظری کاو بدید روی تو را گشت / خواجه اسرار هم‌چنان که تو دیدی

 گفتا که که را کشم به زاری / گفتمش که بنده کمین را

به شوق چشمه نوشت چه قطره‌ها که فشاندم

چو کحل بینش ما خاک آستان شماست

نشسته‌ام در انتظار این غبار بی‌سوار

صراحی می‌کشم پنهان و مردم دفتر انگارند

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن