شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19388

به اندازه بود باید نمود / خجالت نبرد آن که ننمود و بود

به راه تکلّف مرو سعدیا / اگر صدق داری بیار و بیا

درون پیرهن از غایت لطافت جسم / چو آب صافی در آبگینه پیدایی 

طریق صدق بیاموز از آب صافی دل / به راستی طلب آزادگی ز سرو چمن

 (مولع: شیفته، آزمند، بسیار مشتاق)، (عنود: ستیزه‌کار، بدخواه، ناجوانمرد)

(قفا: پس گردن، پشت، پشت گردن)، (ورطه: هلاکت، زمین پست، مهلکه)

(مُحال: دروغ، ناممکن، بی‌اصل)، (تیمار: اندیشه، غم، خدمت)

(هنگامه: غوغا، جمعیت مردم، شلوغی)، (شوریده: عارف، عاشق، کسی‌که ظاهری آشفته دارد.)

بی مهر رخت روز مرا نور نمانده است                وز عمر مرا جز شب دیجور نمانده است

آن چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت            که اگر سر برود از دل و از جان نرود

ز آسمان بگذرم ار بر منت افتد نظری                  ذرّه تا مهر نبیند به ثریّا نرسد

چو شمع صبحدمم شد ز مهر او روشن                  که عمر در سر این کار و بار خواهم کرد