شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30099

روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی / آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز / باشد که باز‌بینیم دیدار آشنا را

ای یوسف خوش‌نام ما خوش می‌روی بر بام ما / ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما

برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم / چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم می‌رود

آن‌که بر نسترن از غالیه خالی دارد / الحق آراسته خُلقی و جمالی دارد 

خطّ عذار یار که بگرفت ماه از او / خوش حلقه‌ای است لیک به در نیست راه از او

 وه که گر من باز بینم روی یار خویش را / تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

 کمان سخت که داد آن لطیف بازو را / که تیر غمزه تمام است صید آهو را

نکونام و صاحب‌دل و حق‌پرست / خط عارضش خوش‌تر از خطّ دست

مرا تو غایت مقصودی از ج‌هان ای دوست / هزار جان عزیزت فدای جان ای دوست

چنین است رسم سرای درشت / گهی پشت بر زین، گهی زین به پشت

به یاد روی شیرین بیت می‌گفت / چو آتش تیشه می‌زد کوه می‌سفت

الف، ث

الف، ب

ب، ت

ث، پ

ای برادر بشنوی رمزی ز شعر و شاعری          تاز ما مشتی گدا کس را به مردم نشمری (قاعده ۲) 

چون من به ره سخن فراز آیم                      خواهم که قصیدهای بیارایم (قاعده ۲) 

اگر محول حال جهانیان نه قضاست              چرا مجاری احوال برخلاف رضاست (قاعده ۱) 

در پای توتازلف چلیپای تو افتاد                    بس دل که از این سلسله در پای تو افتاد (قاعده ۱)