شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17785

پیر میخانه چه خوش گفت به دردیکش خویش/ که مگو حال دل سوخته با خامی چند

در کارخانه‌ای که ره عقل و فضل نیست/ فهم ضعیف رای فضولی چرا کند

آنجا که معجزه است ره عقل و فهم نیست/ از عقل فهم شعبده حقهباز کن

کس چون غم زلیخا یوسف ندیده داند؟/ دست بریده حالش دست بریده داند

بنده‌ات ماه درفشان و به گرد سپهت / گردش چرخ و درخشیدن خورشید و قمر

خداوندا، بلندی یافت مقدارم ز مدح تو / گر از مدح تو درمانم مرا مقدار کی باشد

بر آسمان و زمین رای و رایت تو بلند / تو را مسخّر و فرمان‌بر آسمان و زمین

بدان مقام رسیدی که بس عجب نبود / اگر سپهر کند پیش تو ستاره نثار

ای شب خوش‌رو که تویی مهتر و سالار حبش / ما ز تو شادیم همه، وقت تو خوش وقت تو خوش

گفت که سرمست نه‌ای رو که از این دست نه‌ای / رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم

فربه و پر باد توام مست و خوش و شاد توام / بنده و آزاد توام بندۀ شیطان نشوم

دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی‌آید / دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم