شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29110

عدو چو تیغ کشد من سپر بیندازم/ که تیغ ما به جز از نالهای و آهی نیست (کنایه-تشبیه)

غلام نرگس جماش آن سهی سروم/ که از شراب غرورش به کس نگاهی نیست (استعاره-تشبیه بلیغ)

در نمیگیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست/ خرم آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت (جناس-تلمیح)

از پای فتادیم چو آمد غم هجران/ در درد بمردیم چو از دست دوا رفت (واج آرایی-کنایه)

آنچه می‌خواهند از دنیا، به ایشان رو نهد / رو به دنیا کردگان گر پشت بر دنیا کنند (توصیه به دنیاطلبی)

نکته‌ای کان جست ناگه از زبان / هم چو تیری دان که جست از آسمان (سفارش به نگهداشتن زبان)

چون حباب ار ز آب دلشادی / زود میری از آنکه پر بادی (سرزنش غرور)

 گریه شمع همه شب نه که از درد سرست / چون ز سر رست همه نور شد از گریه برست (نفی خود بینی و ترک خودخواهی)

مده اندیشه را زین پیش‌تر راه / که یا کوه آیدت در پیش یا چاه

ای تو را خانه‌های آبادان / خانه دینت سخت ویران است.

نبات روح را آب از جگر داد / چراغ عقل را پیه از بصر داد [پیه: چربی، روغن]

چو گل صدپاره کن خود را در این باغ / که نتوان تندرست آمد بدین داغ