شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15978

خسرو دفترچه من را بر می داشت و صفحه سفیدی را باز می کرد و ارتجالاً  انشایی می خواند. (بی درنگ و بدون اندیشه سخن گفتن)

باید بگویم سبک تقریر او در انشا تقلیدی بود کودکانه از گلستان سعدی. (بیان، بیان کردن)

خروس بر حریف مغلوب که تسلیم اختیار کرده، مخذول و نالان استرحام می کرد، رحم نکرد. (گریان)

او در ریاضی کُمِیتش لنگ بود، اما از همه درس های حفظی بیست می گرفت. (اسب سرخ مایل به سیاه)

اسب لاغر میان به کار آید / روز میدان؛ نه گاو پرواری

سایه‌پرورده را چه طاقت آن / که رود با مبارزان به قتال؟

حریف سفله در پایان مستی / نیندیشد ز روز تنگ‌دستی

ندهد هوشمند روشن‌رای / به فرومایه کارهای خطیر

زرش داد و اسب و قبا پوستین / چه نیکو بود مهر در وقت کین $\leftarrow$ متمّم

خورش ده به گنجشک و کبک و حَمام (=کبوتر) / که یک روزت افتد همایی به دام $\leftarrow$ مضاف‌الیه

مرا بار لطفش دوتا کرد پشت / به شمشیر احسان و فضلم بکشت $\leftarrow$ مفعول

قضا را چنان اتّفاق اوفتاد / که بازم گذر بر عراق اوفتاد $\leftarrow$ مضاف‌الیه

ای گل خوش‌نسیم من بلبل خویش را مسوز / کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

چو تنها ماند ماه سرو بالا / فشاند از نرگسان لؤلوی لالا

مرا برف باریده بر پرّ زاغ / نشاید چو بلبل تماشای باغ

به خنده‌ات بت بادام چشم شیرین لب / شکر بریزد از آن پسته دهان که تو را است