شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 2026

درختان را به خلعت نوروزی قبای سبز ورق در بر گرفته و اطفال شاخ را به قدوم موسم ربیع کلاه شکوفه بر سر نهاده.

پادشاهی چون محمود این جهان بدو داد و پادشاهی چون مسعود آن جهان.

هر روز کسی در کف دست دیگری انتخاب های فردایش را می بیند و اگر لبخندی بزنیم، کارمان تمام است.

روا باشد که ما این کتاب را به زبان پارسی گردانیم، مر آن را که او تازی نداند.

شبی آنجا مهمانی بود / «اسماعیل قربانی» بود / تو صندوقخانه پنهانی بود / به اذن الله، به اذن الله

ما را نگذارند به یک خانه ویران / یا رب بستان داد فقیران ز امیران / چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ

ز من مپرس چونی، دلی چو کاسه خونی / ز اشک پرس که افشا نمود راز درونی

زین سیه‌کاری و بیداد ای شب / به کجا برد توان مظلمه‌ات

تنها برای خدمت و غمخواری تو بود / گر رغبتی به شرکت کابینه داشتم

به کمیسیون عرایض چه کنم شکوه ز تو / که همه حالِ من بیدل شیدا دارند

شاهد مشروطه را ارواح پاک / با سر و جان مهر و کابین کرده‌اند

دایم به قهوه‌خانه سماور صدا دهد / یک بار هم سماور بابا صدا نداد