شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 14221

دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد/ ز هر در می‌دهم پندش ولیکن درنمی‌گیرد

احتراز از عشق می‍‌کردم ولی بی‌حاصل است/ هر که از اول تصور می‌کند فرجام را

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش/ بازجوید روزگار وصل خویش

چون به هر معنی که بینی تکیه بر ایام نیست/ حیف باشد خواجو ار ضایع کنی ایام را

نه من از پرده تقوا به در افتادم و بس / پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش / اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

گرچه یاران فارغند از یاد من / از من ایشان را هزاران یاد باد

به طاعت قرب ایزد می‌توان یافت / قدم در نه گرت هست استطاعت

وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم / همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را

راحت جان است رفتن با دلآرامی به صحرا / عین درمان است گفتن درد دل با غمگساری

گر چو زنجیر به هم پیوستیم / این فروبستن درها ز کجاست

در سرم عشق تو سودایی خوش است / در دلم شوقت تمنایی خوش است