شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17104

منکر، زشت

مولع، آزمندی

مستغنی، محتاج

معمول، مرسوم

تو وفا را مجو در این زندان / که در این‌جا وفا نکرد وفا

خوب رویان جهان رسم وفا نشناسند / قدر یاری و وفاداری ما نشناسند

دانسته ام که رسم وفا نیست در بتان / بیهوده انتظار وفای تو می کشم

عجب که رسم وفا هرگز آن پری داند / پری کجا روش آدمی‌گری داند؟!

هر ساعت صبر من بود کم / هر ساعت درد من بود بیش

بشکیب ازیرا که همی‌ دست نیابد / بر آرزوی خویش، مگر مرد شکیبا

ما صبر گزیدیم به دام تو که در دام / بیچاره شکاری خبه گردد ز تپیدن (خبه: خفه)

چو در دست‌تنگی نداری شکیب / نگه دار وقت فراخی حسیب (حسیب: حسابرسی)

همی پهلوان بودم اندر جهان                   یکی بودبا آشکارم نهان

دل اگر با زبان نباشد یار                       هر چه گوید زبان بود بی کار

خلقی زبان به دعوی عشقش گشاده‌اند      ای من غلام آن که دلش با زبان یکی است

دل چو درست است زبان را بهل              نام زبان از چه بری سوی دل