شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15013

چون زنی پیر است دنیا کهنه چرخی در کنار / گر جوانمردی، چه گردی گرد چرخ پیرزن

خریدی خانه دل را دل آن توست می‌دانی / هر آنچه هست در خانه از آن کدخدا باشد

به یاد سرو بالایت روان در پای تو ریزم / به بالای تو گر سروی ببینم بر لب جویی

عشق آتش موسی است و حُسن آب خضر / زین آتش و آب در جهان خوش‌تر چیست؟

جانی که خلاص از شب هجران تو کردم / در روز وصال تو به قربان تو کردم

 زان باده که در میکده عشق فروشند / ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش

زین دل که در تصرف مهر تو آمده است / اندازه‌ای بکن که چه مقدار از آن توست

مرا بر قول مطرب گوش و مطرب در سماع / من از بادام ساقی مست و ساقی مست خواب

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی / پیش‌تر زانکه چو گردی ز میان برخیزم

مجنون که به دیوانه‌گری شهره شهر است / در دشت جنون همسفر عاقل ما بود

 ما ز آغاز و ز انجام جهان بی‌خبریم / اول و آخر این کهنه‌کتاب افتاده است

چون بگویی، بفشانی گهر از حقّه لعل / چون بخندی، بنمایی ز شکر مروارید