شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 5: خدا در فلسفه (1) | آزمون شماره 20580

ویلیام جیمز

کرکگور

کاتینگهام

برگسون

خدای افلاطون یک خدای معین با ویژگی‌های روشن است.

نه می‌زاید و نه از میان می‌رود و فقط با تعقل می‌توان به او دست یافت.

نوعی از هستی است که پیوسته ثابت است و از طریق حواس دریافتنی است.

نه چیزی را به خود راه می‌دهد و نه خود در چیز دیگری فرو می‌شود.

 براساس قاعده علیت، هر چیزی باید علتی داشته باشد.

اساس برهان فارابی در اثبات خدا، تقدم علت بر معلول است. 

نتیجه برهان وجوب و امکان، تقسیم واجب الوجود به بالذات و بالغیر است. 

تسلسل علل نامتناهی یعنی موجودات زیادی وجود داشته باشند که با یکدیگر رابطه علّی دارند.