شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18618

تو بدسگالی و نیکی طمع ‌کنی هیهات / ز خیر خیر تراوش نماید از شر شر

صد سال هست نانم بر سفره‌ی قضا / آماده است و آبم در کوزه‌ی قدر

تو را گر کوزه‌ای وگر تنوریست / یقین می‌دان که آن از خاک گوریست

ابرست در تراوش و صبح است در طلوع / ساقی دگر برای تعلل بهانه چیست

خوش منزلی است عرصه روی زمین، دریغ / که آن جا مجال عیش و مقام قرار نیست

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت / دیدیم کزین جمع پراکنده کسی رفت

این رباطی در ره سیل است و ما در وی مسافر / بر گذار سیل‌ها منزل مساز، ای کاروانی

نعمت دنیا اگر دارد خطر نزدیک مرد / پیش چشم تو ندارد نعمت دنیا خطر

هفت

هشت

نه

ده

کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو                                                    چه دهی وسوسه دیدم هنری نیست تو را

عذری بنه اوّل که تو درویشی و او را                                                   در مملکت حسن سرِ تاجوری بود

مگر که سر بدهم ور نه من ز سر ننهم                                                      امید وصل در این ره چو پای بنهادم

مشک با حلقة مویت سر سودا دارد                                                    کج خیالی است مگر مشک ختا را سوداست