شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19587

نی پای آن که از سر کوست سفر کنم / نی دست آنکه دست به زلف تو در کنم 

نعرۀ رامشگران باشد ز ماهی تا به ماه / چون ز میدان باز گردی و در ایوان می خوری 

چِه سان مژگان آسایش به مژگان آشنا سازم؟ / به قصد خون من هر موی در کف خنجری دارد

ز دشمنان بستاند جهان به تیغ و قلم / به دوستان بسپارد جهان به دست و زبان

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه‌ی هما را

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

دمادم درکش ای سعدی شراب صرف و دم درکش/ که با مستان مجلس درنگیرد زهد و پرهیزت
 

از در دل و اهل دل آب حیات/ چند نوشیدیّ و وا شد چشمهات
 

دلم خزانۀ اسرار بود و دست قضا/ درش ببست و کلیدش به دلستانی داد
 

به قیاس در نگنجی و به وصل درنیایی/ متحیرم در اوصاف جمال و روی و زیبت