شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17375

گله و شکایت از سرنوشت و قضا و قدر

توجه به مدح پادشاهان

گرایش به افلاک و گنبد آسمان

تأکید بر ثروت اندوزی و درخواست کمک از بزرگان

میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق/ ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست

عشقبازی را تحمل باید، ای دل پای دار/ گر ملالی بود، بود و گر خطایی رفت، رفت

اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند/ عشق است و داو اول بر نقد جان توان زد

گفتم اسرار غمت، هر چه بود گو می‌باش/ صبر از این بیش ندارم، چه کنم تا کی و چند؟

حاجت موری و اندیشه کمتر حیوانی / بر تو پوشیده نماند که سمیعی و بصیری (علم خداوند)

نیازمندی من در قلم نمی‌گنجد / قیاس کردم و ز اندیشه‌ها وراست هنوز (عشق غیرقابل وصف)

هنوز بوی محبت ز خاکم آید اگر / جدا شود به لحد بند بندم از ترکیب (فدا کردن جان در راه عشق)

صید بیابان عشق گر بچشد تیر او / سر نتواند کشید پای ز زنجیر او (رهایی‌ناپذیری از عشق)

یکی از ملوک بی‌انصاف پارسایی را پرسید:«از عبادت‌ها کدام فاضل‌تر است؟ گفت: تو را خواب نیم‌روز؛ تا در آن یک نفس خلق را نیازاری.»

عارفی را گفتند: قدم نهادن در عشق چه کسی را مسلّم شود؟ گفت: عشق آتش است. هرجا که باشد، جز او رخت دیگری نهد و هر جا که رسد، سوزد و به رنگ خود گرداند.

عاقلی را پرسیدند: نیک‌بخت کیست؟ و بدبخت چیست؟ گفت: نیک‌بخت آنکه خورد و کِشت و بدبخت آنکه مُرد و هشت.

نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست تا به خلاف آن کار کنی که آن عین صواب است.