شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13371

پس، نظامی              

پیش، نظامی     

پس، سعدی     

پیش، سعدی

گر عنان اختیار خود نهی در دست او / لقمه‌ای سازد تو را این نفس و اژدرها شود

آب چشم آخر بخواهد بردنم تا کوی دوست / قطره قطره جمع گردد عاقبت دریا شود

گر به میدان دست آری سوی چوگان در زمان / صدهزاران گوی سر از هر طرف پیدا شود

گر در آتش بایدم رفتن در این ره می‌روم / تا چو ابراهیم آن آتش گلستان‌ها شود

به جان پیر خرابات و حقّ صحبت او / که نیست در سر من جز هوای خدمت او

بهشت اگرچه نه جای گناهکاران است / بیار باده که مستظهرم به همّت او

چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد / که زد به خرمن ما آتش محبّت او

بر آستانه میخانه گر سری بینی / مزن به پای که معلوم نیست نیّت او

به حیله بازنگردد قضا چو آمد وقت                                       به چاره بازنگردد قدر چو آمد گاه

اشک غم پاک کن ای دیده که در جوی شباب                           آب رفته است که آن سرو روان بازآورد

چیست آیین جهان رنگ و بو                                              جز که آب رفته می‌ناید به جو

صائب نشان به عالم خویشم نمی‌دهند                  چندان که می‌کنم ز کسان جست‌وجوی خویش