شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20928

هیچ همچون پوچ عالی نیست/ این گلیم تیره بختی هاست

و باید بشنوم گه گاه/ همان ابریشمین تحریرِ محزونِ خموشی را/ که دارد موج و اوج دلکشی در پردۀ عشاق

با آرزوی تو، ای آرزوی همیشه/ گویی درین گوشۀ غم/ امشب من آزادم، آزاد

همچنان می رفت و می آمد/ همچنان می گفت و می گفت و قدم می زد/ گاه می استاد و به سویی چشم می غرّاند

ای جان جان‌ها روی تو, آشوب دل‌ها موی تو /  واندر خم گیسوی تو, پنهان هزاران صبحدم

 چنگ در زنجیر زلفش چون زدم دیوانه‌وار / زیر هر مویش دلی دیوانه در زنجیر بود

تا ببینی دل شوریده‌ی خلقی در بند / بگشا تابی از آن موی که من دانم و تو

 نه در زلف پریشانت من تنها گرفتارم / که دل در بند او دارد به هر مویی پریشانی

ابلقی را کاسمان کمتر چراگاه وی است / چند خواهی بست بر خشک آخور آخر زمان              ابلقی _ آسمان

تا نگارستان نخوانی طارم ایام را / کز برون‌سو زرنگار است از درون‌سو خاکدان                      طارم _ خاکدان

جای نزهت نیست گیتی را که اندر باغ او / نیشکر چون برگ سنبل زهر دارد در میان             زهر _ میان

از نسیم انس بی‌بهره است سروستان دل / وز ترنج عافیت خالی است نخلستان جان          سروستان _ ترنج

ابر ز من حاملِ سرمایه شد / باغ ز من صاحب پیرایه شد

گل از شوق تو خندان در بهار است / از آنش رنگ‌های بی‌شمار است

قطره باران که درافتد به خاک / زو بدمد بس گهر تابناک

چشمه کوچک چو به آن‌جا رسید / وان همه هنگامه دریا بدید