شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 25881

زبان فارسی باستان در دوره هخامنشیان رایج بود. آثار برجای مانده این زبان به خط میخی است.

زبان پارتی در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان تألیف می‌شده است.

شاخه شمالی از گروه غربی فارسی میانه را پهلوانیک می‌گویند.

منظومه‌هایی چون یادگار زریران و درخت آسوریک اصلی پهلوی دارند.

زیرا زبان فارسی ظرفیت پذیرش اصطلاحات علمی را نداشت.

بتوانند معارف اسلامی را گسترش دهند.

تا بتوانند در سرتاسر دنیای اسلام خوانندگان بیشتری پیدا کنند.

تا ترکیب تازه‌ای از هویت فرهنگی را در چارچوب فرهنگ ایرانی رواج دهند.

ایرانیان به زبان‌های فارسی، پهلوی و عربی آثار فراوان پدید آوردند.

پس از سقوط دولت ساسانی، ایرانیان در سه قرن نخست هجری به فعالیت علمی و ادبی خود ادامه دادند.

یعقوب لیث صفّاری زبان عربی را به جای فارسی، زبان رسمی قلمرو خود اعلام کرد.

در آغاز قرن سوم دولت نیمه مستقل طاهری و پس از آن،‌ دولت مستقل صفاری بر سر کار آمد.