شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه

در کدام بیت آرایه‌ی بیانی به کار نرفته است؟

پری به شمع زدن امتیاز پروانه است / نه هر پرنده در آتش سمندری داند

من به امید وفای تو به دام افتادم / ور نه با سلسله‌ی زلف چه کار است مرا

ای حسن تو بی‌پایان، آخر چه جمال است این / در وصف توام حیران، آخر چه کمال است این؟

صائب میان تازه خیالان اصفهان / بس باشد این غزل، گل روی سبد مرا

در کدام بیت آرایه‌های تشبیه، کنایه و تضاد وجود دارد؟

به طرف بوستان هرکس به یاد چشم میگونش / مدام ار می نمی‌نوشد قدح بر کف چرا دارد؟

برآنم که ابر گرینده از این پس پیش اشک من / حدیث چشم سیل افشان نراند گر حیا دارد

شبی با یار در خلوت مرا عیشی نهانی بود / که مجلس با وجود او بهشت جاودانی بود

دلی کز خرمن شادی نشد یک دانه‌اش حاصل / چنین در دام غم تا کی به بوی دانه بنشیند

در کدام بیت آرایه‌ی کنایه و استعاره به کار رفته است؟

گه نعره زدی بلبل ژه جامه دریدی گل/ با یاد تو افتادم از یاد برفت آنها

یکی از دوستان مخلص را/ مگر آواز من رسید به گوش

خاکی است که رنگین‌شده از خون ضعیفان/ این ملک که بغداد و ری‌اش نام نهادند

چو سهراب را دید گردآفرید/ که بر سان آتش هم بردمید

معنی عبارت کنایی کدام گزینه در مقابل آن نادرست آمده است؟

زنخدان فرو برد چندی به جیب/ که بخشنده روزی فرستد ز غیر (کنایه از به فکر فرو رفتن)

در آن دریای خون در قرص خورشید/ غروب آفتاب خویشتن دید (کنایه از نابودی خود را حس کردن)

آینه چون نقش تو بنمود راست/ خود شکن آینه شکستن خطاست (کنایه از اصلاح کردن خود)

در هر طرف ز خیل حوادث کمین گهی است/ زان رو عنان گسسته دواند سوار عمر (کنایه از اسب ناآرام)

کدام بیت فاقد «کنایه» است؟

دو اسبه بر اثر لا بران بدان شرطی / که رخت نفکنی الاّ به منزل «الاّ»

دو چشمه‌اند یکی قیر و دیگری سیماب / شب بنفشه‌وش و روز یاسمن سیماب

ببر طناب هوس پیش از آنکه ایّامت / چهار میخ کند زیر خیمهٔ خضرا

در این مقام کسی کو چو مار شد دو زبان / چو ماهی است بریده زبان در آن مأوا

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 16834