شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17655

گر اوّل آتش عشق آسان نمود ما را / با یک شرر برآورد از سینه دود ما را

در طریق عشق سستی سنگ راه سالک است / ساحل این بحر خونین دل به دریا کردن است

طریق عشق جانان چیست در دریای خون رفتن / مدان آسان که دشوارست ره بی‌رهنمون رفتن

چو عاشق می‌شدم گفتم که بردم گوهر مقصود / ندانستم که این دریا چه موج خون‌فشان دارد

فراوانی واژگان غیر فارسی

بلندی جمله‌ها: مانند: «ای خویشتن به جامه نیکو فریفته»

وجود واژگان کهن؛ مانند: «اَنگُله»، «گوی»، «مشغله»

ابیات بر فریفته نشدن بر مادیات و آماده شدن برای مرگ تأکید دارد.

الف، ج  

ب، ج 

د، ه_ 

ج، ه_

هر کجا بیماری نشان یافتم که در وی امید صحت بود، معالجت او بر وجه حِسبَت بر دست گرفتم. [کاربرد واژگان عربی]

به صواب آن لایق‌تر که بر معالجت، مواظبت نمایی و بدان التفات نکنی که مردم قدر طبیب ندانند. [حذف فعل]

به برکت این افسون، نه کسی مرا بتوانستی دید و نه در من بدگمانی صورت بستی. [استفاده از دستور تاریخی در فعل]

طایفه‌ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن، سابق دیدم. [کاربرد «را» به معنی برای]