شرکت در آزمون آنلاین زيست‌شناسي 3 - فصل هشتم: رفتارهای جانوران | آزمون شماره 4102

جانور انرژی خود را برای انجام فعالیت‌های ضروری ذخیره می‌کند.

پاسخ به همه محرک‌های محیطی، نیازمند صرف انرژی است.

جوجه‌ها با آرام ماندن و پایین آوردن سر به این محرک پاسخ می‌دهند.

به دلیل تغییر رفتار ناشی از تجربه، جانور برای حفظ انرژی به این محرک پاسخی نمی‌دهد.

محرکی که پس از ایجاد یادگیری در جانور سبب بروز پاسخ می‌گردد، در ابتدا بی‌اثر است.

ارائه تکه‌های گوشت در کنار صدای زنگ، گاهی سبب ایجاد پاسخ ترشح بزاق می‌گردد.

هر گاه محرک شرطی به همراه محرک طبیعی ارائه شود، سگ بین آن‌ها ارتباط برقرار می‌کند.

بعد از مدتی ، محرک شرطی برای بروز پاسخ نیازمند یک محرک شرطی دیگری است.

پس از مدتی محرک جدیدی برای بروز یک رفتار ایجاد می‌شود.

جانور می‌تواند بین موقعیت فعلی و تجارب قبلی خود، ارتباط برقرار کند.

می‌توان این رفتار را در عدم انقباض بازوهای شقایق دریایی با حرکات آب مشاهده کرد.

با گذشت زمان، جاندار تنها در حضور محرک شرطی به محرک طبیعی پاسخ می‌دهد.

هر نوع رفتار دگرخواهی، به صورت غیرمستقیم بقای ژن‌های فرد را تضمین می‌کند.

تغییر نسبتا پایدار در یک رفتار در اثر رفتار دگرخواهانه در پرندگان یاریگر، قابل  انتظار است.

احتمال انتقال مستقیم ژن‌های زنبور عسل کارگر در پی انجام نوعی رفتار دگرخواهی کاهش پیدا می‌کند.

در هر نوع رفتار دگرخواهی که احتمال بقای فرد با جلب توجه شکارچی کاهش می‌یابد، مراقبت از زاده‌های خود دیده می‌شود.